Craighill Sidewinder: Wow-effect

De video begint met een close-up op een zwarte achtergrond met tegenlicht. Moderne, elektronische muziek is te horen. "Ik heb nog nooit zo'n mechanisme gezien", zegt een stem. "We ontdekken zelf dingen, en als we iets zien, zeggen we: 'Wow, dat is echt gaaf! Dat is het waard om aan iedereen te laten zien.'"

Alleen op basis van dit script is niet te zeggen of het hier gaat om de aankondiging van de nieuwe iPhone of een mes. Maar inderdaad, de video met de titel "Meet the Sidewinder Knife" draait om het laatste. De stem blijkt van Chen Chen te zijn, die op zijn beurt een van de ontwerpers van de Sidewinder is.

"Misschien is dit de eerste keer dat iemand stopt en kijkt hoe een mes opent." Deze vraag, die Chen in de introductievideo opwerpt, is natuurlijk een statement, een kleine provocatie, als je wilt. Niet aan de klanten, maar aan alle andere messenfabrikanten.

___STEADY_PAYWALL___

De twee ontwerpers achter de Sidewinder: Kai Williams en Chen Chen runnen sinds 2011 hun eigen ontwerpstudio. Foto: Chen Chen & Kai Williams

Veel mensen, vermoedelijk het grootste deel van de bevolking, zouden op de vraag of ze een zakmes zouden willen kopen en bij zich dragen, waarschijnlijk met nee antwoorden. De redenen zijn zeker divers; sommigen zijn misschien bang voor messen vanwege de politieke beslissingen van de afgelopen maanden en willen absoluut niet scheef aangekeken worden als ze in het openbaar even een mes uit hun zak halen om iets te snijden.

En precies hier komt de Sidewinder in het spel. Want wie op zoek is naar een massief werkmes met een groot lemmet, zal hier niet vinden wat hij zoekt. In plaats daarvan kiest men in New York voor simpele, moderne en vooral normaal uitziende zakmessen. Zowel de Lark als het iets grotere Rook-model, dat optisch doet denken aan de CIVIVI Elementum, zal bij het zien zeker niemand afschrikken.

Ter ere van de eerste editie was er een speciale patch bij de Sidewinder, die de naamgevende slang toont. Foto: Craighill

Met de nieuwe Sidewinder wil men een stap verder gaan: mensen ertoe aanzetten om uit nieuwsgierigheid te stoppen en het uit te proberen. Want er is een reden waarom Chen Chen in de introductievideo van de Sidewinder de bovengenoemde vraag stelt. Het mes heeft een bijzonderheid: zijn sluiting.

De handvatplaten van de Sidewinder zijn tweedelig, waarbij beide delen uit elkaar kunnen worden getrokken. Hun bijzondere vorm is geïnspireerd op de sporen van de naamgevende slangen (zijwinders) die ze in het zand achterlaten. Bij het openen glijdt het ene deel van de handvatplaten over het andere en trekt tegelijkertijd het lemmet eruit.

Dat er bij het openen van een vouwmes meer kan bewegen dan alleen het lemmet, is natuurlijk niets nieuws. De CRKT Provoke is zeker een van de meest prominente voorbeelden van de afgelopen jaren van zo'n mechanisme. Maar de Sidewinder is, in tegenstelling tot andere messen, in de eerste plaats niet bedoeld om er ook echt mee te kunnen werken. Het is nu eenmaal een designstuk, dat er goed uit moet zien, maar niet per se voor alles geschikt hoeft te zijn.

Ontwerper Kai Williams (r.) werd geïnspireerd door een parallelliniaal waarmee hij als kind speelde. Screenshot: Craighill / YouTube

Dat merk je bij het gebruik ook vrij snel aan de handgreepschalen, die vanwege hun constructie een merkbare speling vertonen. Ook de kracht die nodig is om het mes te openen, zal voor de een of andere gebruiker zeker opvallend zijn.

"Oh mijn God. Dit is waanzin. Dit is het coolste mes dat ik ooit heb gezien", zegt Ellen Van Dusen, oprichtster van het textielmerk Dusen Dusen, na de eerste keer vasthouden in de video. Zij staat model voor al die mensen die in hun dagelijks leven maximaal met messen bezig zijn bij het bereiden van eten en tot het bovengenoemde deel van de maatschappij behoren dat eigenlijk geen behoefte heeft aan een zakmes. "Ik ben eigenlijk geen messenmens, weet je. Maar hoe hebben jullie dit gedaan?" Het wordt duidelijk: het plan werkt.

“Ik zou mezelf geen messenmens noemen. Mijn ouders zijn architecten, dus ik ben opgegroeid met veel handmatige tekenhulpmiddelen”, legt Kai Williams, de tweede hoofdontwerper van de Sidewinder, uit. “Een van de hulpmiddelen waarmee ik altijd speelde, was een liniaal waarmee je parallellen kunt trekken of lijnen kunt verlengen. Wat ik als kind altijd geweldig vond, is de wisselende interactie van de verbindingen”, legt hij uit, terwijl hij zo'n parallelliniaal in de camera toont.

Prachtig geschikt om appels te snijden, voor zwaardere taken is de Sidewinder echter minder aan te bevelen. Foto: Craighill

Solch ein Parallellineal besteht aus zwei Einzellinealen, die mit drehbaren Schienen so verbunden sind, dass ein Parallelogramm entsteht. "Ich glaube, ich habe dieses Ding schon als Kind benutzt und mir ein Schwert daraus vorgestellt. Ich glaube, das ist, was Kinder - manche Kinder – tun. Das ist vielleicht die Geschichte unseres Studios."

Chen Chen en Kai Williams zijn ontwerpers van allerlei dingen. Op hun Instagram-account @chenandkai vind je spiegels, tafels, lampen en wandklokken die in hun vorm zeker niet in een meubelzaak te vinden zijn. De twee leerden elkaar kennen in de vroege jaren 2000, toen ze industriële vormgeving studeerden aan het Pratt Institute in New York. In 2011 richtten ze uiteindelijk hun gezamenlijke ontwerpstudio op. Hun creaties zijn al tentoongesteld in het Museum of Art & Design, op de Design Days of Dubai, de DDays Paris en op de Biënnale van Venetië voor Architectuur.

De eerste prototypes van hun Sidewinder-mes zagen er weliswaar al uit als het uiteindelijke model, maar hadden een probleem met de sluiting. "De precisie van Craighill is de reden waarom ik ze wilde vragen hoe we dat kunnen realiseren", onthult Chen. "Ik denk dat het vele malen hoger was dan ons precisieniveau", vult Williams aan.

Het productieproces van de Sidewinder sleepte zich door constructieproblemen meerdere jaren voort. Foto: Craighill

Tijdens een diner met Zach Fried, medeoprichter van Craighill, presenteerde Chen zijn prototype. "Ik had het meegenomen en dacht dat ik Zach of Hunter om hun expertise kon vragen over hoe we dit ding kunnen maken", legt hij uit. "Midden in het eten reikt Chen over de tafel en zegt: 'Hé Zach, kijk hier eens naar.' Ik maak het open, en daar is deze beweging die ongelooflijk verrassend is. Het doet iets wat ik nog nooit eerder heb gezien", vertelt Fried. "Het voelde alsof ik een uitvinding zag. Ik nam het prototype mee uit het restaurant, bracht het de volgende dag naar kantoor en zei tegen Hunter: 'Dit moet je zien.'"

Hunter Craighill richtte het New Yorkse bedrijf in 2015 op als een "design- en productiemerk", zoals op de website van het bedrijf staat. De wortels liggen in "nieuwsgierigheid, vindingrijkheid en tevredenheid", men weet "dat de wereld al te veel 'spullen' heeft en dat je geen nog een glimmend object nodig hebt." Daarom ontwerpt men producten die zowel functioneel als tijdloos zijn. "Je zou kunnen zeggen dat we heel hard werken om alles er zo eenvoudig uit te laten zien en zo eenvoudig aan te laten voelen, maar deze super-iteratieve, detailgeobsedeerde benadering van design en productie is slechts een deel van het verhaal."

De Sidewinder past zelfs in de EDC, zelfs als de drager helemaal niet weet wat een EDC überhaupt is. Foto: Craighill

Wie in het assortiment van Craighill snuffelt, vindt eigenlijk alles wat het designhart begeert. Naast elegante cocktailsets, koptelefoonhouders en gouden dienbladen zijn er ook zandlopers en geldclips te vinden. Kortom, alles wat je in een netjes ingerichte loft zou vinden. Sommigen noemen zoiets chique, anderen een designobject.

Und natürlich kann man sich streiten, ob man denn nun wirklich einen Kleiderhaken für 48 US-Dollar pro Stück oder eine extravagante Standlupe für knapp 250 US-Dollar braucht. Das ist klar Spielerei für die, die es sich leisten können – und wollen. Doch die Messer von Craighill sind anders.

Er is onder andere de Lark. Een zakmes dat in geopende toestand nauwelijks 11 centimeter groot is, met een 3,8 centimeter lang lemmet. De duimsteun, flipper en framelock zijn allemaal zo klein dat ze nauwelijks met één hand of vinger te bedienen zijn. Vanwege zijn formaat is het mes hooguit als pakketopener te gebruiken, en toch geniet het grote populariteit.
Verkrijgbaar in vier verschillende kleurvarianten en uitgerust met 12C27-staal vanaf een prijs van 79,99 euro, is het zeker geen prijs-kwaliteitwonder, maar wel een mes voor iedereen die eigenlijk geen mes wil.

Zodra de Sidewinder is uitgeklapt, merk je niets meer van de speciale mechaniek, wat natuurlijk zo bedoeld is. Foto: Craighill

"We stuitten steeds weer op obstakels omdat we dachten dat we het probleem hadden opgelost, maar het was nog niet opgelost", legt Fried uit. Samen met Craighill vonden ze na meerdere jaren van ontwikkeling uiteindelijk de oplossing voor hun constructiefouten en brachten ze de Sidewinder op de markt.

Belangrijk voor de ontwerpers was om een mes te creëren dat opvalt: er zijn "tegenwoordig niet veel producten meer die je zomaar kunt ontdekken als je ze tegenkomt", bekritiseert Chen. "Je hebt er een foto van gezien, je hebt er een video van gezien en je hebt al een idee van hoe het zal zijn." Dat is anders bij de Sidewinder. "Ik heb me dit mes altijd voorgesteld als een mes voor mensen die normaal geen mes dragen", bevestigt Williams. "Het is een vriendelijker mes."

Moet je met de Sidewinder je Benchmade Bugout of Spyderco Paramilitary vervangen? Nee, waarschijnlijk niet. Maar is het een uitzonderlijk mes dat zowel bij andere liefhebbers als bij mensen buiten de messenscene meteen voor gespreksstof zal zorgen? Absoluut.